Het web vierde
vorig jaar zijn twintigste verjaardag. Oorspronkelijk was het web een
geheel van verbonden, statische pagina’s. Het doel ervan was het delen van
academische kennis te vergemakkelijken door gebruik te maken van het
grootste computernetwerk aanwezig, het Internet. Daarna is het web echter sterk
geëvolueerd, zo sterk zelfs dat in 2005 gesproken werd van “Web 2.0”, wat staat
voor zowel een nieuwe kijk op het web als een nieuwe technologie. Het web
is ondertussen uitgegroeid tot een applicatieplatform dat niet meer uit ons
leven weg te denken is. Maar naarmate het meer en meer gebruikt wordt, wordt
ook de beschikbare informatie kostbaarder en wordt het een aantrekkelijker
doelwit voor misbruik. Beveiliging van het web is daarom uiterst belangrijk.
Web 2.0 heeft
aanleiding gegeven tot een reeks nieuwe soorten applicaties, web mashups zijn
er één van. Mashups combineren webcontent of -services van verschillende
bronnen tot één nieuwe, geïntegreerde ervaring. Mashups staan voor een denkwijze
waar data beschikbaar is als services en on the fly in een applicatie
gecombineerd wordt tot iets nieuws. Er schuilt een enorm potentieel in mashups
dat onze manier van werken volledig kan veranderen. Maar mashups werden
oorspronkelijk niet ondersteund door browsers. De voornaamste reden
hiervoor is de Same Origin Policy, de belangrijkste beveiligingsmaatregel
van het web. Deze verbiedt interactie tussen verschillende domeinen, wat echter
de kern vormt van mashups. Mashups stonden hierdoor voor een keuze tussen
functionaliteit en beveiliging. Door hun grote voordelen zijn mashups
ondanks die moeilijkheden toch gegroeid en worden ze meer en meer gebruikt,
ook in professionele milieus.